Over Triste Sir – ‘Royaume Perdu’ en cassettebandjes

le cover art

Artiest: La Repubite Triste Sir
Uitgave: Royaume Perdu (demo)
Platenmaatschappij: Mistress Dance Records
Jaar: 2008
Taal: Frans/Engels
Genre: Buitenissige Black Metal

Soms heeft het ‘obscuur doen om het obscuur zijn’-gedrag van de blackmetalscene zo zijn voordelen. Neem nou bands die hun werk enkel op cassette uitbrengen. Aanvankelijk kan het idee van bandjes [1] luisteren wat tegenstaan omdat het de geluidskwaliteit nou niet bepaald bevordert en het nogal een gedoe is om het juiste nummer te vinden. Maar toch heeft dit gedateerde medium nog altijd z’n charmes: muziek luisteren wordt weer een belevenis in plaats van de achtergrondactiviteit waar het in de loop der jaren tot verworden is. Bovendien ben je als luisteraar goedkoper uit (4 euro voor een EP i.p.v. 10) en is voor de artiest de kans kleiner dat z’n werk binnen 2 uur op torrents.ru belandt, wat de romantiek van de muziek dan weer ten goede komt.

Mede hierom is Royaume Perdu van de Franse band Triste Sir voor mij zo’n speciaal object. Deze demo-EP is alleen op cassette verschenen (en naar verluidt ook op CD-R, maar die heb ik nog nooit ergens gezien), niet meer te krijgen en nergens te downloaden. Niet dat ik per sé geil op gelimiteerde uitgaven, maar het is toch wel een speciaal gevoel te weten dat je naar iets luistert wat maar weinigen kennen en dat als het bandje stukgaat of wegraakt, het in één klap is afgelopen. Ik stel hierdoor iedere luisterbeurt des te meer op prijs. Ook omdat het gewoon een goed stuk black metal is.

Triste Sir werd in 2003 opgericht en bracht sindsdien 3 demo’s uit (waaronder een split met Sarcueil), waarvan Royaume Perdu uit 2008 de laatste is. De band komt uit Zuid-Frankrijk en speelt in een stijl die vrij typisch is voor bands uit die regio: melancholische mid-tempo black metal die er in slaagt melodieus en atmosferisch te zijn zonder al te veel gebruik te maken van synthesizers en dergelijke. Toch moet Triste Sir niet in hetzelfde hokje geplaatst worden als bijvoorbeeld Celestia en Mortifera, daar de aanpak van Triste Sir duidelijk rauwer en aggressiever is, waardoor de band uiteindelijk toch wat duisterder afsteekt bij de bekendere Franse acts.

Royaume Perdu begint met een korte keyboard-intro, waardoor je als luisteraar toch op het verkeerde been wordt gezet. De daadwerkelijke nummers leunen namelijk op het solide gitaar- en baswerk van respectievelijk Franck a.k.a. Fk0 (van het voorgenoemde Sarcueil) en Indria (bekend van o.a. Peste Noire). De gitaarriffs zijn vrij simpel, maar slagen er in de melancholische sfeer op te roepen die deze demo kenmerkt. Ook zijn ze goed ingespeeld, wat ondanks de rauwe productie ook nog aardig naar voren komt, en zorgen enkele goed getimede uithalen in met name het nummer Nightmare voor een geslaagde climax. De baslijnen van Indria zijn op Royaume Perdu misschien niet zo opmerkelijk als zijn recente werk met Peste Noire, maar zorgen desalniettemin voor wat welkome hoogtepunten (met name in het nummer Dernière Valse), waardoor de kwaliteit van de partijen van dit instrument ver uitstijgt boven wat je normaliter op een obscure blackmetaldemo zou verwachten.

basbeest

De bandfoto's van het bandje waren zo 'underground', dat ik maar één van de foto's van Peste Noire moest gebruiken

De composities op Royaume Perdu zijn – zoals gezegd – niet al te ingewikkeld, maar zitten met het oog op de sfeer toch goed in elkaar. Triste Sir bewijst, in navolging van bands als Darkthrone, dat je maar een paar goede riffs nodig hebt voor een geslaagd blackmetalnummer. Enkele sfeervolle melodieuze/akoestische breaks (zoals op Dance of Cursed Souls, Escape From Reality en Nightmare) zorgen ervoor dat de band ook een soort eigenheid krijgt die moeilijk te vatten is. Want hoewel er op de demo eigenlijk geen gekke dingen gebeuren of compleet nieuwe elementen voorkomen, weet Triste Sir wel degelijk een niche te vinden. De combinatie van aggressief en melodieus geeft de band een bijzonder, mysterieus geluid dat door de rauwe productie des te aparter over komt. En het is precies dat vaag bekende, maar buitenissige en moeilijk te vatten geluid dat deze demo kenmerkt.

Met een lengte van ongeveer 20 minuten smaakt deze demo van Triste Sir naar meer. De composities zijn vrij uniform van karakter en sluiten goed op elkaar aan, waardoor deze cassette – naar de maatstaven van het genre – best ‘lekker’ wegluistert en dus gerust op repeat gezet zou kunnen worden, ware het niet dat dat met bandjes een vrij moeilijk verhaal wordt. Het is lastig in te schatten of Triste Sir ooit een volledig album uit gaat brengen, maar gezien hun discografie tot dusver en het feit dat ze al een jaar of drie niets meer van zich hebben laten horen, zou het best eens kunnen dat deze band het bij demo’s zal gaan houden. Ik zou persoonlijk in ieder geval wel in zijn voor een volledig album van Triste Sir. Als ze het maar wel op cassette uitbrengen.

Bezetting:
Wulfnacht – zang
Indria – basgitaar
Franck (a.k.a. Fk0) – gitaar

Nummers:
1. Le Royaume des Oubliés (1:46)
2. Dance of Cursed Souls (4:02)
3. Escape From Reality (4:14)
4. Nightmare (3:24)
5. Dernière Valse (3:35)
6. Lost Wisdom (Burzum-cover) (4:24)

Totale speeltijd: 21:25

Voetnoten:
[1] Haha, jij dacht even dat er ‘bendjes’ stond.

One thought on “Over Triste Sir – ‘Royaume Perdu’ en cassettebandjes

  1. Pingback: Dodendans in Spijkerbroek | Bevroren Ivoren Toren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s